84

خود را شبی در آینه دیدم، دلم گرفت

خود را شبی در آینه دیدم، دلم گرفت
از فکر این‌که قد نکشیدم، دلم گرفت
از فکر این‌که بال و پری داشتم ولی
بالاتر از خودم نپریدم، دلم گرفت
از این‌که با تمام پس‌انداز عمر خود
حتی ستاره‌ای نخریدم، دلم گرفت
کم‌کم به سطح آینه برف می‌نشست
دستی بر آن سپید کشیدم، دلم گرفت
دنبال کودکی که در آن سوی برف بود
رفتم ولی به او نرسیدم، دلم گرفت
نقاشی‌ام تمام شد و زنگ خانه خورد
من هیچ خانه‌ای نکشیدم دلم گرفت
شاعر در کنار جو گذر عمر دید و من
خود را شبی در آینه دیدم، دلم گرفت

– سید مهدی نقبایی

19 دیدگاه برای “84”

  1. “از اینکه با تمام پس انداز عمر خود

    حتی ستاره ای نخریدم دلم گرفت”

    خیلی خیلی دلم گرفتش.

  2. مرسی پاییز جون
    کاش میتونستیم از لحظه لحظه زندگیمون درست استفاده کنیم… و دیگه دلمون نگیره. ای کاش.
    موفق باشی ( واقعاً شعرهای جالب و پر معنایی رو انتخاب میکنی، آفرین)

  3. سلام مرسی از اینکه سر زدی اسم فروغ فرخزاد رو هم گذاشتم زیر شعر.
    آپ کردم بهم سر بزن نظر یادت نره هااااااااااااااااا

  4. سلام بر پاییز، پادشاه فصلها!
    بسیار دلنشین، نوستالوژیک و در عین حال تامل بر انگیز بود، به ویژه آنجا که می گوید:
    از فکر اینکه بال و پری داشتم ولی

    بالاتر از خودم نپریدم دلم گرفت …
    جایی خواندم که بدترین شکل تلف کردن وقت آن است که آدم کاری رو که اصلاَ لازم نیست انجام بده، به بهترین شکل ممکن انجام بده! و خوب البته نتیجه این کار می شه همون شعری که شما آوردی …
    موفق باشی

  5. کودکی هایم رفت من در اندیشه اینم که چراآدمک برفی من آب نشد
    آخر دل آدمک برفی من از سنگ بود.

    ای همیشه مثل کودکی هایمان بودیم و قد نمی کشیدم که اکنون روزگار بس با ما غریبی می کند

    ای کاش همه کودکی ها را به خاطر داشتند مثل کودکی بزرگ بودند اما حالا چه همه ما بزرگیم اما کوچک
    هر انچه ژیش رو داری نشانه ای است برای رسیدن به رویاهایت ژس همه جهان در تلاشند تا تو به رویاهای شخصیت جامه عمل بپوشانی….

  6. سلام سید
    قربون جدت هیچ می دونی چه می کشم از درد بیداری خویش …

    ممنون سر زدی
    اجازه می خوام شما رو لینک کنم
    بای

    شاعر دیوانه

  7. سلام …وبلاگ زیبایی دارید …اشعار مهدی نقبایی هم جای خود دارد …ممنون که سر زدید ..در اولین فرصت لینک وبلاگ زیبایتان را توی وبلاگ قرار میدهم ..شاد باشید

  8. سلام
    خیلی زیبا بود مخصوصا این بیت
    از فکر اینکه بال و پری داشتم ولی

    بالاتر از خودم نپریدم دلم گرفت
    خیلی خیلی زبیا بود کاش همه ما به اندازه خود صعود کنیم و رخوت ازما دور بشه
    شاد شاد باشید
    به امید دیدار

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

12 + = 18

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.