375

حقیقتِ اساسیِ انسان بودن، این است که انسان همواره متوجهِ شخص یا چیزِ دیگری غیر از خودش است؛ معنایی که به تحقق بپیوندد؛ انسانِ دیگری که با آن رو به رو شود؛ آرمانی که بدان خدمت کند؛ و یا شخصی که به وی عشق بورزد. آدمی نه فقط با توجه به تحقق خویشتن، بلکه با فراموش کردن خود، چشم پوشیدن از خود و وقف خود در توجه به غیر است که به مقام تحققِ معنای عمیقِ زندگی، نائل خواهد آمد.

– ویکتور فرانکل(پدیدآورنده‌ی لوگوتراپی)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

+ 40 = 43

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.