3 دیدگاه برای “279”

  1. درود!
    من يقين دارم كه برگ
    كاين چنين خود را رها كرده ست در آغوش باد
    فارغ است از ياد مرگ!
    لا جرم چندان كه در تشويش ازين بيداد نيست:
    پاي تا سر
    زندگي است!
    آدمي هم مثل برگ
    مي تواند زيست بي تشويش مرگ
    گرندارد همچو او آغوش مهر باد را
    مي تواند يافت لطف:
    هرچه باداباد را !

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

86 + = 96

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.