277

انسان همیشه مغرور
سرکش چو موج دریا
جان‌اش پر از ستاره
اما همیشه تنها
این عالم غریبی است
انسان بدون انسان
پر های‌وهو ولیکن
تنهاتر از بیابان…

2 دیدگاه برای “277”

  1. &::..&….تورا به قصه عشقم دعوت می کنم این کارت دعوت را با قایقی از لاله

    وشقایق برایت می فرستم که با موجی از عشق به….&…::&

    سویت اورد

    منتظر حضورت می مونم مهربانترین

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

15 + = 21

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.