202

برف

من دلم سخت گرفته است از این
میهمان‌خانه‌ی مهمان‌کش روزش تاریک
که به جان هم نشناخته انداخته است:
چند تن خواب‌آلود
چند تن ناهموار
چند تن ناهشیار…

– نیما یوشیج

5 دیدگاه برای “202”

  1. سلام…خیلی با مطالبی که اینجا می نویسی(ید) احساس قرابت می کنم…دوست داشتنی و بی ریا…کوچی به دنیایی پاییزی….
    دل ما هم گاهی سخت میگیرد….

  2. شما کم می آیی پاییز جان یا من؟…یا هر دو؟

    از گرفتن دل نگو که کارمان به سکته نکشد خوب است…

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

7 + = 16

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.