159

در سال 2106 هیچ‌کدام از 7000.000.000 انسانی که هم اکنون روی کره‌ی زمین زندگی می‌کنند، زنده نخواهند بود…

23 دیدگاه برای “159”

  1. پاییز اگر آمده باشی،
    برگها زرد شده اند دیگر،
    از واهمه ی خشاخش آنها که از شاخه جدا مانده اند.
    پاییز اگر آمده باشی،
    یادمانی از بهار نمی یابی،
    که همه در گذر از عطشان تابستان سوخته است.
    برگهایی که با بهار آمده بودند،
    با پاییز رفتند.
    پاییز اگر آمده باشی،
    زمستان در انتظار تست،
    می رسد پیش از آنکه امید به بهاری باز جوانه زند.
    آژند اندازه گر
    _________________
    بقیه پستها هم خواندم…زیبا و دلنشین می نویسید…
    موفق باشید

  2. درود بر شما مرد پاییزی
    وبلاگ بسیار زیبایی دارید . برای من که عاشق پاییزم پر از احساس بود .
    خوشحال میشم از جاده پاییزی من هم گذری داشته باشید .

  3. سلام دوست عزیز…
    نوشته زیبایی بود…
    نمیدونم باید از بودنم تو این سیاره و توی این دوره خوشحال باشم یا نه؟…


    شاد باشی و سبز…

  4. اااااااااااااااااا یعنی من نمی تونم 120سال زنده بمونم.
    راستی دیگه به من سر نمی زنی چی شده؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

  5. سلام. مرسی که به ویلاگه من سر زدی دوست عزیز .بله اگه به این آدرس جدید تغییرش بدی ممنون می شم.فعلا…

  6. مرد پاییزی کجایی نمی نویسی نکنه تو برگهای خیس و رنگارنگ جا مانده ای تو ابرا تو نم نم بارون

  7. vagheAn
    ??????
    Ok baba ziadam mohem nis
    !!!
    chon ta un moghe khodemo0nam zende nistim
    pas che behtar ke baghie ham ba ma bemiran

    felan

  8. سلام ممنون که اومدین …
    یه اس ام اس راجع به سرشماری اومد که براتون مینویسم …

    salam, montazere ma`moure sarshomari nabash…
    chon shomaharo akhare paeez mishmoran …
    امیدوارم باعث لبخند شده باشه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

+ 54 = 58

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.